Haar Laatste Tas

Haar laatste tas

Er is een plekje in de kast, een verre hoek,

de spullen die er staan gebruik ik eens per jaar

misschien nog minder, maar wanneer ik soms iets zoek

beland ik toch bij toeval af en toe eens daar.

Naast paperassen die ik nog bewaren moet

een plastic tasje met wat snoeren in elkaar,

een oude zaklantaarn die het niet meer doet

staat er die kleine schoudertas, die was van haar.

Mijn moeders laatste tas, het is geen mooie.

Hij is niet waardevol, niet eens van leer.

Toch kom ik er niet toe hem weg te gooien.

Als ik hem open doe ervaar ik zomaar weer

een heel klein stukje van haar sfeer.

 

Ik heb veel dingen waar ik erg aan ben gehecht.

De spullen van mijn moeder zijn daar zeker bij.

Toch komt er soms iets in de vuilnisbak terecht.

Dat heb ik zelf beslist want nu zijn ze van mij.

Maar bij die tas met inhoud ligt naar mijn idee

het net iets anders, ook al klinkt het misschien raar.

Haar laatste lippenstift, agenda, portemonnaie=20

met geld en strippenkaart, die zijn nog steeds van haar.

Mijn moeders laatste tas, het is geen mooie.

Hij is niet waardevol, niet eens van leer.

Toch kom ik er niet toe hem weg te gooien.

Als ik hem open doe ervaar ik zomaar weer

een heel klein stukje van haar sfeer.

 

Reageren is niet mogelijk